In een Altenheim

In een Altenheim,
In een Altenheim...

Tja dat soort uitspraken krijg je als je Zwitserse kinderen (en ouders) een Nederlands kinderliedje gaat leren. Wat hebben we nog steeds veel lol met elkaar als we het liedje in de maneschijn zingen. Het zingen van dit lied, met de gebaren natuurlijk, vinden de kinderen geweldig. Het eerste wat ze met 's ochtends vragen als ze me komen wekken, is of ik dat liedje met zo je handen (handen in een cirkel) wil zingen. En ze kunnen het al bijna uit hun hoofd, wel met hier en daar wat andere uitspreken, wat dus voor veel hilariteit zorgt! Ook hoedje van papier kunnen ze grotendeels mee zingen en Jan Huigen in de ton vinden ze ook prachtig. Vandaag schoot mij te binnen dat ik binnenkort eens ga beginnen met het leren van op een grote paddenstoel.

Vorige week zondag (waar mijn vorige blogbericht eindigde) heb ik samen met the family een wandeling gemaakt naar de Waldegg.. een berg/heuvel hier niet zo ver vandaag. Het eerste stuk heerlijk geskeelerd en de rest op de fiets. Tjonge wat was het druk daar boven zeg. Sonntagsausflug nr. 1 als het zonnig weer is hier in de omgeving geloof ik. Je hebt daar wel een onwijs gaaf uitzicht en het is echt typisch Zwitsers daar.. Een bakkerij waar men nog broodbakt in een houtoven, een restaurant waar men eten serveert van tig jaren terug, een super speeltuin voor de kinderen en nog veel meer. 's Avonds bij de open haard mijn eerste brief aan een vriendin geschreven. We hebben besloten de oude traditie van penvriendinnen weer een beetje op te frissen en te starten met het schrijven van brieven aan elkaar. Echt leuk.

Verder vordert het haken van mijn kussen al aardig. Binnenkort krijgen jullie vast het resultaat te zien. Verder heb ik een nieuw hoesje voor mijn woordenboek gemaakt en die is erg goed gelukt.. Vandaag ga ik beginnen met met het naaien van gordijnen voor mijn kamer. Dat is wel zo gezellig in de winter. En nu de naaikamer beneden aardig vorm begint te krijgen, nodigt het ook uit om lekker te gaan naaien. Nu alleen nog sneeuw en een vuurtje erbij en het plaatje is compleet.

Hoesje van mijn woordenboek 

Vee optocht die ik per toeval tegenkwam in Teufen, toen ik een stukje met Elina ging fietsen. 

Ook ben ik hier en daar naar mogelijkheden aan het zoeken om wat scholen te bezoeken en eventueel ergens mee te helpen. Een tijdje terug had ik een leuk gesprek over de internationale school met een van mijn Duitse leraressen. Zij heeft een aantal jaren op deze school gewerkt en was er erg enthousiast over. Ook vertelde ze dat ze op deze school nog mensen zoeken om te helpen/werken en dat zou natuurlijk fantastisch voor mij zijn. Vorige week dus maar een mailtje naar Conny (lerares) gestuurd en dat valt nog niet mee in het Duits. De naamvallen beginnen dan soms wel een beetje te duizelen. Dezelfde dag nog vertelde Conny mij dat ze mij gaat introduceren bij de directeur en dat ik deze week kan bellen naar de school voor verdere informatie. Spannend, maar leuk. Verder betekent dat dat ik nodig een Engelse versie van mijn CV moest maken. Vrijdagmiddag had ik daar genoeg tijd voor, vanavond alles nog checken samen met Romana en dan kan ik morgen naar de school bellen. Ik ben benieuwd.

Een andere mogelijkheid zou nog zijn om af en toe op woensdag middag kinderfeestjes te organiseren in een restaurantketen hier in de buurt. Deze week ga ik dus ook maar eens een mailtje sturen naar deze keten.

Om wat mensen hier in het dorp te ontmoeten kwam Romana met het idee om eens bij de Dames turnvereniging te gaan kijken. Wat ik ervan kon verwachten? Geen idee. Maar na een dagje met de kids, vol goede moed naar de sporthal hier in de buurt gegaan. Toen ik de kleedkamer binnenkwam viel er een pijnlijke stilte. Ik heb mij gelijk maar even aan de meiden voorgesteld, gelukkig allemaal ongeveer even oud als ik ben, maar een gesprek kwam nog niet echt op gang. Romana had mij er al voor gewaarschuwd, want een gesprek aanknopen met een Zwitser is niet een van de eenvoudigste opgaven.

De aanvang van de training zorgde voor een hoop hilariteit, omdat de trainster speciaal voor mij, de training in het hoog-Duits ging geven en dat waren de anderen natuurlijk niet gewend. In het begin hebben we een leuke warming-up gedaan. Ik wist niet dat met tapijtjes onder je voeten rennen, zo lastig is. 'T is in ieder geval een goede oefening voor het aankomende skiseizoen. De rest van de avond hebben we verschillende varianten gespeeld van unihockey, maar dan anders. We speelden namelijk met zo'n plastic tennisracket en een zachte bal. Echt heel erg leuk en naar mate de avond vorderde begonnen de meiden een beetje meer te ontdooien, waardoor er wat korte gesprekjes op gang kwamen. Na de training hebben we nog wat gedronken in een typisch Zwitsers restaurant hier in het dorp en de plannen voor volgende week besproken. De meiden gaan namelijk elke laatste donderdag van de maand een uitstapje maken. Volgende week gaan we naar Appenzell om daar samen te eten en vervolgens de nieuwe herfst/wintercollectie van een bepaald modemerk te gaan bekijken. Stilzitten zullen we geloof ik echter niet. Het is namelijk de bedoeling dat wij aangekleed worden en een modeshow gaan lopen met elkaar. Dat wordt hilarisch ...!

De volgende dag(en) voelde ik overigens wel flink mijn spieren. Ik geloof dat ik in geen tijden mijn spieren zo goed getraind heb. En geloof mij, spierpijn in een heuvelachtig gebied is niet echt een pretje. Dan voel je je echt een oma, die nog net geen rollator nodig heeft.

Zaterdag ben ik samen met Marianne, een andere au-pair die ik heb ontmoet op de Duitse cursus, naar Winterthur geweest. Het weer lachte ons niet echt toe, maar desondanks hebben we een heerlijke dag gehad. We hebben veel gezien en vooral het fotomuseum was erg gaaf. Drie verschillende tentoonstellingen waren er in dit museum te zien. Een over jongeren, een zwart-wit tentoonstelling van een bekende (Zwitserse) fotograaf en een tentoonstelling over India van Amar Kanwar. De laatste tentoonstelling was veel met bewegende beelden en erg gaaf. Ook de anderen waren zeker de moeite waard om te bezoeken.

Tijd voor pauze (en warme chocomel)

Samen met Marianne

Na het bezoeken van de oude binnenstad, waar we echt helemaal zijn natgeregend, snel een restaurantje gezocht om wat te eten en drinken. Kwamen we bij toeval een onwijs leuke vegetarisch/biologisch (afhaal)restaurant tegen, met een super leuke sfeer en heerlijk eten. Daar kom ik zeker nog eens terug.

gaaf behang in Vegetarisch restaurant

Kadootje van familie (drop) mmmm

En als klapper op de vuurpijl waren gisteren eindelijk de cursusboeken voor de Duitse cursus aangekomen...  Maar helaas nog niet voor iedereen (de NS is niet de enige waar dingen vertraging oplopen). Beginnen kunnen we dus nog niet met het boek, dus rest ons niets dan bij het onderwerp man vs vrouw te blijven.. Voor morgenavond moet ik als huiswerk een liefdesbrief in het Duits gaan schrijven.. kan ik vast oefenen voor als ik hier mijn prins op het witte paard tegenkom ;)

Nou lieve mensen
Bis später! 

Liefs Judith