Gruezli!

Gruezli!
en lieve allemaal ;) 

Moe maar voldaan, kruip ik even achter mijn laptop om jullie te laten delen in mijn belevenissen van vandaag!

Vanochtend ben ik vroeg opgestaan en na afscheid te hebben genomen van mijn andere zusjes en moeder ben ik samen met mijn vader en jongste zusje in de auto gestapt op weg naar Dusseldorf. De reis ging snel, behalve vlak voor dusseldorf waar we in de file kwamen te staan. Dat was even stress. Van 3 naar 1 rijbaan omdat ze flink met de weg bezig waren.. tja dan krijg je natuurlijk wel file. Gelukkig waren we ruim op tijd op de luchthaven. Lekker dichtbij kunnen parkeren en snel naar binnen. Wat een drukte daar zeg! Toch ging het afgeven van de bagage snel en ook door de douane was ik zo. 'T was nog wel even moeilijk om van mijn kleine zusje en vader afscheid te nemen. Vooral na een hele week van afscheid nemen van vrienden en familie.

Ik had een heerlijke plek in het vliegtuig, lekker bij het raam. Het was wel een soort fast(food)flight. Het vliegtuig was net in de lucht, komen die dametjes van Air Berlin langs om drinken en een snack uit te delen. Op het moment dat ze net klaar zijn roept de captain al om dat we de landing in gaan zetten. Een uurtje vliegen zit er echt zo op en voordat ik het wist was ik geland in het regenachtige Zwitserland. Vanmorgen was het in Nederland nog heerlijk weer en nu maar hopen dat dat een beetje deze kant op waait.

De aankomst was onwijs leuk. Noemi en Elena zaten samen met mama Romana al op mij te wachten en toverden een big smile op hun gezicht toen ze mij zagen. Ik en echt heel erg hartelijk ontvangen. Dat voelt super goed. Op het vliegveld hebben we nog even een broodje gekocht en kon in gelijk kennis maken met typisch Zwitserse lekkernijen met vooral veel chocola! Na een reis van ruim een uur kwamen we aan in Speicher. Onderweg zijn we nog even gestopt om het uitzicht te bewonderen. Het was wel een beetje 'grau', maar toch heel erg mooi om zo over de heuvels/bergen te kijken en je kon daar zelfs de Bodensee zien. Echt leuk.

 Noemi en Elena hebben met toen we thuis waren gelijk een rondleiding door het huis gegeven. Echt een heerlijk huis. Lekker ruim en wat heb ik zelf ook een heerlijke kamer, waar al een Zwitsers welkomstpakketje klaar stond (zie foto). Groter dan verwacht, eigen badkamer en op de overloop ook nog een grote hoekbank met televisie (natuurlijk niet voor mij alleen, maar toch lekker om ongeveer een eigen verdieping te hebben).

welkomstpakketje 

Mijn kamer 

Toen was het eerst even tijd voor een vieruurtje.. hoe ze dat hier precies noemen volgt later nog. Dat ben ik na al dat Duits, Engels en Zwitsers-Duits vandaag alweer vergeten. Om toch maar verder te gaan op de taal. Het voelt wel ongemakkelijk zo als je de taal nog niet zo goed spreek. Aan de andere kant gaat het ook super snel. In het begin zal het veel vragen zijn wat de kinderen met iets bedoelen of wat een bepaald woord ergens voor is, maar mijn woordenschat is vandaag alweer flink uitgebreid. En tijdens het avondeten, ben ik erachter gekomen dat je in het Zwitsers achter heel veel woorden li plakt. Romana moest even zoeken naar woorden die op li eindigden, maar uiteindelijk hebben we erg gelachen, omdat je, als je er goed op let, werkelijk in iedere zin woorden met li hoort. Neem nou brotchen, zij maken er brotli van en ga zo maar door.....

De kids zijn ook super lief en waren door het dolle heen dat ik er was. Op een gegeven moment was het ijs gebroken en hebben we heerlijk gespeeld en gek gedaan. Ook zei Elena al dat ze me lief vond ;) Ze wilden me verder ook dolgraag helpen met het sjouwen van mijn spullen (zie foto) en het uitpakken daarvan.
En het uitpakken is zeker gelukt. Er staat een lekker grote kast op mijn kamer en er is genoeg ruimte voor foto's, kaarten enz. Ook ligt het bed heerlijk, dus ik denk dat ik straks zo in dromenland ben.

Noemi helpt graag mee met het sjouwen van al mijn spullen!

Marcel heb ik trouwens nog niet gezien vandaag. Hij heeft een vrijgezellenfeest vandaag en is pas laat thuis denk ik. Morgen gaan we met z'n allen op stap. Waar naartoe weet ik nog niet. Woensdag gaan we waarschijnlijk naar een grote rommelmarkt hier in de buurt. Leuk en ik ben benieuwd. Ik ben ook erg benieuwd hoe het zal gaan als ik een dag alleen met de kinderen ben, want het Zwitsers Duits blijft in eerste instantie toch echt een raar taaltje.

Nou een hele dikke knuffel vanuit Zwitserland
En vergeten jullie niet om alvast een bezoekje naar Speicher te plannen? 
Het stapelbed in de logeerkamer staat al klaar ;)