He rugzak waar ga je met dat meisje heen?

 Aangezien de winter waarschijnlijk niet heel lang meer op zich laat wachten, gisterochtend maar eens een bezoek gebracht aan de plaatselijke wolwinkel. Omdat we daarna ook nog wat inkopen moesten doen, een grote rugzak meegenomen, die Elina perse wilde dragen. Wat heb ik gelachen. Van achteren zag je alleen haar hoofd en twee korte beentjes boven en onder de rugzak uitkomen ;) Met een idee voor een muts uit een boek van Romana uiteindelijke fijne wol uitgezocht. Ik kon niet wachten om de beginnen.

Schmetterling Elina -> 's ochtends geschminkt en ze heeft de hele dag als een vlindertje rondgevlogen ;) 

Op weg naar de wolwinkel en de Spar

De muts was Hij was in 1 avond af, heerlijk! En Romana vond de muts zo gaaf dat we de deal hebben gemaakt dat ik eenzelfde muts voor haar haak en dat zij dan een muts voor mij breit (tjonge moest even nadenken over het woord in het Nederlands hiervoor). Dat gebeurt mij nu steeds vaker. En als ik skype met mensen uit Nederland, komen er geregeld Duitse woorden over mijn lippen.. oeps.. Ik geloof dat ik in December mijn Nederlands maar weer een beetje moet oefenen als ik voor 2 weken in Nederland ben.

Mijn nieuwe muts 

En zoals beloofd nog een verslag van de modeshow die ik donderdagavond samen met nog ongeveer 10 andere meiden van de sportvereniging hier, heb gelopen. Foto's volgen later nog, want die krijgen we nog op een cd. Maar de avond van de modeshow was geweldig! De modeshow gingen wel lopen in een kledingwinkel in Appenzell. Bij binnenkomst werden we verwelkomd door het hele team van de winkel en kregen we champagne aangeboden. Na een toost uitgebracht te hebben op de avond kregen we allemaal een recept. Er waren twee verschillende recepten met als thema Salt & Pepper of Paprika & Curry. Deze recepten stonden allebei voor een modethema. Ik had een kaartje van Paprika & Curry gekregen en ging met de andere meiden die dit kaartje hadden met 2 verkoopsters mee om uitleg te krijgen over dit modethema en natuurlijk kleding te krijgen om aan te trekken voor de modeshow. Natuurlijk begonnen de verkopers in het Zwitsers-Duits met Appenzeller dialect te praten. Niet te verstaan dus! Gelukkig wilden ze het speciaal voor mij in het hoog Duits doen, maar dat viel voor hen geloof ik nog niet mee.

Het thema was echt super leuk en ze hadden veel leuke setjes klaar hangen. Kreeg ik natuurlijk weer het setje met een kort rokje.. en een oerlelijke jas. Toch maar alles aangetrokken; panty, rokje, shirt, vest, jas, laarzen en een bijpassende tas maakte het af. Nou ik voelde me net een etalagepop! Wel leuk om eens een keer iets anders aan te hebben dan ik in eerste instantie zelf uit de rekken zou pakken. En het rokje stond verbazingwekkend goed. Na hier en daar wat bij de andere te hebben gekeken, kon de modeshow beginnen. De groep Salt & Pepper was als eerste aan de beurt. Leuk thema, maar natuurlijk niet zo leuk als Paprika & Curry. Wat kleurrijker vind ik eigenlijk ook veel leuker dan puur zwart en wit. Ook wij kwamen natuurlijk aan de beurt ;) Toch echt leuk om een keertje zo rond te lopen. En blijkbaar stond de outfit mij goed, want uiteindelijk hebben geloof ik 3 andere meiden het zelfde rokje gekocht!

Na het lopen van de modeshow stonden er broodjes enz. klaar en konden we naar hartelust gaan shoppen. Leuk dus! En leuk om de andere meiden beter te leren kennen. Ze waren dit keer een stuk opener. Op de heenreis had ik trouwens nog een leuk gesprek met een van de meiden die ook in Speicher woont. Ze stelde voor om telefoonnummers uit te wisselen, zodat we binnenkort een keer samen uit kunnen gaan in Sankt Gallen. Ik ben benieuwd. Maar weer terug naar het shoppen. Aangezien ik al een tijdje op zoek was naar een goede spijkerbroek voor de winter, was dit een mooie gelegenheid om er een te zoeken. Met personal assistent (en knap nog ook ;) wat broeken langs gegaan. Uiteindelijk viel mijn oog niet op de knappe verkoper, maar op een super gave spijkerbroek. Paste perfect; kopen dus! En ik ben er echt super blij mee, want een goed zittende spijkerbroek vinden valt nog niet mee. De andere meiden ook allemaal pashokje in, pashokje uit en natuurlijk hebben we allemaal wat gekocht.

De terugreis was trouwens ook nog een leuke attractie. 'T leek wel een heuze achtbaan. Degene die achter het stuur zat wist wel van doorrijden.. en dan met flinke bochten in de weg.. Daar ben ik dus nog steeds niet aan gewend. Een beetje gedesoriënteerd kwam ik thuis, maar wel van een heerlijke avond, waar ik enorm van heb genoten en waarop ik veel lol heb gehad samen met de andere meiden. En natuurlijk nog wat napret gehad met Romana over alle hilarische momenten van die avond.

Vandaag was ik na de lunch ook alleen met de kinderen. Marcel en Romana hebben namelijk een bruiloft vandaag. Voordat ze weggingen nog even Romana's haar ingevlochten. Stond echt leuk! 'S middags samen met Noemi muffins gebakken met heel veel chocola. Toen Elina wakker was nog even wat fruit gegeten, natuurlijk een stukje muffin geproefd en daarna op naar de bibliotheek in de stad. Op weg naar de trein vormden we een heus koor, inclusief regenlaarzen en paraplu's. Noemi en Elina zongen luid, beiden een ander liedje en ik neuriend er achteraan. De sfeer voor ons uitstapje was gezet. In de trein lekker gekletst en genoten van het uitzicht... niet dus... de nevel benam ons het uitzicht. Op sommige punten zag je werkelijk niks.

Wachten op de trein

Gezellig he!

Met z'n drietjes

Geen hand voor ogen

Echt waar hoor!

Bibliotheek

In de bibliotheek lekker rondgekeken, boeken gelezen in het Duits natuurlijk en een leuke film uitgezocht voor vanavond. Dat wordt lekker op de bank hangen ;) De kids ook genoeg uitgezocht om weer even vooruit te kunnen. Voordat we trouwens konden lenen, nog een abonnement voor Romana afgesloten. Voor kinderen is het gratis, dus wilde voor Noemi ook een abonnement afsluiten, maar ja was is haar geboortedatum. Vraag ik aan Noemi wanneer ze geburtstag heeft zeg ze: Das weiss ich nicht, ich weiss nur das es im Winter ist. Volgens Noemi heb ik daar genoeg aan.. dan schrijf ik toch gewoon op dat ze in de winter jarig is... Heerlijk toch hoe kinderen redeneren.


Weer thuis eten klaar gemaakt, terwijl de kinderen lekker aan het spelen waren. Na het eten nog even spelen, opruimen en naar bed. De eerste keer dat ik de kinderen naar bed moest brengen en gelukkig is alles goed gegaan. Ze zijn heerlijk gaan slapen!

Veel liefs
Judith

In een Altenheim

In een Altenheim,
In een Altenheim...

Tja dat soort uitspraken krijg je als je Zwitserse kinderen (en ouders) een Nederlands kinderliedje gaat leren. Wat hebben we nog steeds veel lol met elkaar als we het liedje in de maneschijn zingen. Het zingen van dit lied, met de gebaren natuurlijk, vinden de kinderen geweldig. Het eerste wat ze met 's ochtends vragen als ze me komen wekken, is of ik dat liedje met zo je handen (handen in een cirkel) wil zingen. En ze kunnen het al bijna uit hun hoofd, wel met hier en daar wat andere uitspreken, wat dus voor veel hilariteit zorgt! Ook hoedje van papier kunnen ze grotendeels mee zingen en Jan Huigen in de ton vinden ze ook prachtig. Vandaag schoot mij te binnen dat ik binnenkort eens ga beginnen met het leren van op een grote paddenstoel.

Vorige week zondag (waar mijn vorige blogbericht eindigde) heb ik samen met the family een wandeling gemaakt naar de Waldegg.. een berg/heuvel hier niet zo ver vandaag. Het eerste stuk heerlijk geskeelerd en de rest op de fiets. Tjonge wat was het druk daar boven zeg. Sonntagsausflug nr. 1 als het zonnig weer is hier in de omgeving geloof ik. Je hebt daar wel een onwijs gaaf uitzicht en het is echt typisch Zwitsers daar.. Een bakkerij waar men nog broodbakt in een houtoven, een restaurant waar men eten serveert van tig jaren terug, een super speeltuin voor de kinderen en nog veel meer. 's Avonds bij de open haard mijn eerste brief aan een vriendin geschreven. We hebben besloten de oude traditie van penvriendinnen weer een beetje op te frissen en te starten met het schrijven van brieven aan elkaar. Echt leuk.

Verder vordert het haken van mijn kussen al aardig. Binnenkort krijgen jullie vast het resultaat te zien. Verder heb ik een nieuw hoesje voor mijn woordenboek gemaakt en die is erg goed gelukt.. Vandaag ga ik beginnen met met het naaien van gordijnen voor mijn kamer. Dat is wel zo gezellig in de winter. En nu de naaikamer beneden aardig vorm begint te krijgen, nodigt het ook uit om lekker te gaan naaien. Nu alleen nog sneeuw en een vuurtje erbij en het plaatje is compleet.

Hoesje van mijn woordenboek 

Vee optocht die ik per toeval tegenkwam in Teufen, toen ik een stukje met Elina ging fietsen. 

Ook ben ik hier en daar naar mogelijkheden aan het zoeken om wat scholen te bezoeken en eventueel ergens mee te helpen. Een tijdje terug had ik een leuk gesprek over de internationale school met een van mijn Duitse leraressen. Zij heeft een aantal jaren op deze school gewerkt en was er erg enthousiast over. Ook vertelde ze dat ze op deze school nog mensen zoeken om te helpen/werken en dat zou natuurlijk fantastisch voor mij zijn. Vorige week dus maar een mailtje naar Conny (lerares) gestuurd en dat valt nog niet mee in het Duits. De naamvallen beginnen dan soms wel een beetje te duizelen. Dezelfde dag nog vertelde Conny mij dat ze mij gaat introduceren bij de directeur en dat ik deze week kan bellen naar de school voor verdere informatie. Spannend, maar leuk. Verder betekent dat dat ik nodig een Engelse versie van mijn CV moest maken. Vrijdagmiddag had ik daar genoeg tijd voor, vanavond alles nog checken samen met Romana en dan kan ik morgen naar de school bellen. Ik ben benieuwd.

Een andere mogelijkheid zou nog zijn om af en toe op woensdag middag kinderfeestjes te organiseren in een restaurantketen hier in de buurt. Deze week ga ik dus ook maar eens een mailtje sturen naar deze keten.

Om wat mensen hier in het dorp te ontmoeten kwam Romana met het idee om eens bij de Dames turnvereniging te gaan kijken. Wat ik ervan kon verwachten? Geen idee. Maar na een dagje met de kids, vol goede moed naar de sporthal hier in de buurt gegaan. Toen ik de kleedkamer binnenkwam viel er een pijnlijke stilte. Ik heb mij gelijk maar even aan de meiden voorgesteld, gelukkig allemaal ongeveer even oud als ik ben, maar een gesprek kwam nog niet echt op gang. Romana had mij er al voor gewaarschuwd, want een gesprek aanknopen met een Zwitser is niet een van de eenvoudigste opgaven.

De aanvang van de training zorgde voor een hoop hilariteit, omdat de trainster speciaal voor mij, de training in het hoog-Duits ging geven en dat waren de anderen natuurlijk niet gewend. In het begin hebben we een leuke warming-up gedaan. Ik wist niet dat met tapijtjes onder je voeten rennen, zo lastig is. 'T is in ieder geval een goede oefening voor het aankomende skiseizoen. De rest van de avond hebben we verschillende varianten gespeeld van unihockey, maar dan anders. We speelden namelijk met zo'n plastic tennisracket en een zachte bal. Echt heel erg leuk en naar mate de avond vorderde begonnen de meiden een beetje meer te ontdooien, waardoor er wat korte gesprekjes op gang kwamen. Na de training hebben we nog wat gedronken in een typisch Zwitsers restaurant hier in het dorp en de plannen voor volgende week besproken. De meiden gaan namelijk elke laatste donderdag van de maand een uitstapje maken. Volgende week gaan we naar Appenzell om daar samen te eten en vervolgens de nieuwe herfst/wintercollectie van een bepaald modemerk te gaan bekijken. Stilzitten zullen we geloof ik echter niet. Het is namelijk de bedoeling dat wij aangekleed worden en een modeshow gaan lopen met elkaar. Dat wordt hilarisch ...!

De volgende dag(en) voelde ik overigens wel flink mijn spieren. Ik geloof dat ik in geen tijden mijn spieren zo goed getraind heb. En geloof mij, spierpijn in een heuvelachtig gebied is niet echt een pretje. Dan voel je je echt een oma, die nog net geen rollator nodig heeft.

Zaterdag ben ik samen met Marianne, een andere au-pair die ik heb ontmoet op de Duitse cursus, naar Winterthur geweest. Het weer lachte ons niet echt toe, maar desondanks hebben we een heerlijke dag gehad. We hebben veel gezien en vooral het fotomuseum was erg gaaf. Drie verschillende tentoonstellingen waren er in dit museum te zien. Een over jongeren, een zwart-wit tentoonstelling van een bekende (Zwitserse) fotograaf en een tentoonstelling over India van Amar Kanwar. De laatste tentoonstelling was veel met bewegende beelden en erg gaaf. Ook de anderen waren zeker de moeite waard om te bezoeken.

Tijd voor pauze (en warme chocomel)

Samen met Marianne

Na het bezoeken van de oude binnenstad, waar we echt helemaal zijn natgeregend, snel een restaurantje gezocht om wat te eten en drinken. Kwamen we bij toeval een onwijs leuke vegetarisch/biologisch (afhaal)restaurant tegen, met een super leuke sfeer en heerlijk eten. Daar kom ik zeker nog eens terug.

gaaf behang in Vegetarisch restaurant

Kadootje van familie (drop) mmmm

En als klapper op de vuurpijl waren gisteren eindelijk de cursusboeken voor de Duitse cursus aangekomen...  Maar helaas nog niet voor iedereen (de NS is niet de enige waar dingen vertraging oplopen). Beginnen kunnen we dus nog niet met het boek, dus rest ons niets dan bij het onderwerp man vs vrouw te blijven.. Voor morgenavond moet ik als huiswerk een liefdesbrief in het Duits gaan schrijven.. kan ik vast oefenen voor als ik hier mijn prins op het witte paard tegenkom ;)

Nou lieve mensen
Bis später! 

Liefs Judith

Oh Happy Day!

Genietend van de ochtendzon op het balkon grenzend aan mijn kamer, zal ik jullie opnieuw voorzien van een bericht over het wel en wee in Huize Tremp en mijn belevenissen in Zwitserland. En 't is heerlijk dat wij net boven de fog zitten, de huizen beneden ons in het dorp zitten er namelijk middenin en dan heb je dus geen zon.. haha. Het komt overigens ook wel vaak voor dat wij wel in de fog zitten. Dat heb je nou eenmaal als je wat hoger woont dan in Nederland ;)

Afgelopen week was qua weer erg afwisselend. De ene dag was het 26 graden de andere dag 12, koud dus.
Gisteren voorspelden ze mooi weer. Een mooie dag dus om een bezoek te brengen aan Luzern. 's Ochtends vroeg om kwart voor 6 opgestaan, onder de douche gesprongen en klaar om weg te gaan -> of toch niet? Het enige ontbrekende, essentiële stuk was mijn bril en tja waar had ik die gelaten. Ik h06:37 eb echt elk hoekje van mijn badkamer en slaapkamer gezien, maar nergens een bril te vinden. De stress begon wel een beetje toe te slaan, want ik wilde immers de trein van naar Sankt Gallen halen, om om 07:02 in Sankt Gallen de trein naar Luzern te nemen. Gelukkig kreeg ik om 06:24 de ingeving dat ik de dag ervoor mijn bril in de badkamer van de Tremps had laten liggen... Dus op naar beneden, bril gevonden en rennen naar het treinstation, wat niet zo makkelijk is als je heuvel op moet. Aangekomen bij het station, snel een kaartje kopen. Dat dacht ik althans, want wat bleek, ik wist mijn pincode van mijn nieuwe pinpas nog niet en kon dus niet zo 1,2,3 betalen. Toch maar in de treingestapt met een strippenkaart naar Sankt Gallen (die heb ik altijd bij me dus dat scheelt). Onderweg naar Sankt Gallen mijn pincode opgezocht en in de 4 minuten overstaptijd een kaartje gekocht. En daar zat ik dan eindelijk in de trein naar Luzern. Goede reis gehad en 2 uur en 20 minuten later stond ik op het station in Luzern. Nog een beetje koud en grijs buiten, maar vol goede moed naar de Tourist Information gegaan om een kaart te bemachtigen en eventuele andere informatie over de stad en touristische hotspots. Met camera en kaart als een echte tourist op naar de eerste touristische hotspot.

Op de kaart stond een mooie route aangegeven die je langs alle touristische hoogtepunten in de stad voerde. Gedurende de dag heb ik deze route grotendeels gevolgd. Het eerste deel voerde me langs de kapelbrug met watertoren, de Jesuitenkerk, Ritterscher Palast en een groentemarkt.

Kapelbrug met watertoren 

Jesuitenkerk

Vervolgens door middel van de Spreuerbrucke het water overgestoken op weg naar de stadmuur en torens. Dat was echt gaaf. In 3 torens kon je naar bovenklimmen en had je een waanzinnig uitzicht over de stad. In het oude centrum van Luzern heb ik ook heerlijk rondgewandeld. Een leuke plek om te winkelen, dat kon natuurlijk ook niet aan mijn lijstje ontbreken. Ergens in de stad was ook een tijdelijke haak/brei ontmoetingsplek geopend, waar ze natuurlijk geverfde wol verkochten en workshops gaven. Leuk om even binnen te kijken en de sfeer was super! Wellicht bestaat er ook zo iets in Sankt Gallen, dan kan ik daar ook eens naar toe gaan.

Ik op de stadsmuur

Doorkijkje over de stad Luzern vanuit een van de torens

Na een korte middagpauze doorgelopen naar de hofkerk en de Lowenplatz. Die lowenplatz doet me echt denken aan The Chronicles of Narnia. Om een uurtje of half 3 begon de zon goed door te komen, had ik de touristische hotspots gezien en was het dus tijd om lekker te relaxen aan het water. Luzern is namelijk gelegen aan een groot meer. Echt heerlijk! En een stuk echte Zwitserse chocolade mocht natuurlijk niet aan dit tafereel ontbreken ;)

Hofkerk in de verte

Lowenplatz

Toffe winkel in Luzern, waar ik ook nog onderstaande spreuk vond!

bij het meer

in de binnenstad

zie je de bergen?!

chillen aan het water

En onderweg nog een Jodelkoor tegengekomen en mannen in klederdracht die zo'n grote hoorn bespelen (weet even niet meer hoe je dat noemt). Verder kwam ik overal in de stad koeien tegen en stalletjes met producten van boeren uit de regio. Er was blijkbaar een of ander festival voor het promoten van boerenproducten uit de regio. Leuk dus!

De terugweg richting Sankt Gallen was super. De fog was inmiddels opgelost en dat zorgde voor een gaaf uitzicht over de heuvels en bergen. En zo anders dan Rotterdam. Daar heb je alleen uitzicht op de wolkenkrabbers! Ook leuk, maar hier in Zwitserland is de natuur echt super mooi. Sommige stukken zijn ongerept en i love the mountains! Onderweg mijn kaartje gecontroleerd en de eerste keer niks aan de hand. Komt er even later een andere conducteur controleren, die mij verteld dat mijn kaartje alleen geldig is voor de heenreis.... oeps, ik dacht toch echt dat ik een retourticket had gekocht. Gelukkig kon ik een kaartje bij de conducteur kopen en was alles weer opgelost ;) 

het uitzicht vanuit de trein (en de foto's hieronder ook!)

Moe maar voldaan om 19:30 weer terug in Speicher om me klaar te maken voor een Gospel/Brassconcert in de gemeenschapszaal in Speicher, waar ik samen met Romana naar toe zou gaan. Ik had geen idee wat ik kon verwachten, maar wat heb ik gelachen zeg. Zwitsers weten wel hoe ze moeten entertainen. Het Gosperkoor was super goed en deed me echt denken aan de film The Help (fantastische film trouwens en boek is ook super). Het blaas quinttet (Brass) was ook heel erg goed en ze maakten er echt een show van. 'T was een beetje back in the time toen ik nog dwarsfluit speelde bij het Fanfare- tamboer- en pijperkorps in Hasselt ;) En de sfeer in de zaal was ook erg leuk. Van te voren kon je zelfs met elkaar dineren, maar dat haalden we helaas niet i.v.m. mijn bezoek aan Luzern. Tijdens het concert zaten we ook gewoon aan tafels, kaarsjes erbij en genieten maar. Dit was zeker voor herhaling vatbaar!

Wat tevens voor herhaling vatbaar is is een bezoek aan Winterthur. Afgelopen woensdag heb ik met Romana en Elina een bezoek gebracht aan deze stad. Romana en Marcel hebben jaren in deze stad gewoond en er was afgelopen woensdag een kinderkledingbeurs waar Romana graag naar toe wilde. En wat een grijp grage vrouwen daar zeg. Het wemelde er van de kinderwagens, baby's en moeder natuurlijk op zoek naar goedkope kleding voor hun kroost. Een uurtje later, uit de drukte, op weg naar de binnenstad. Echt een super leuke binnenstad met een fijne sfeer. Dit voelt een beetje als het oude noorden, de Witte de With en de nieuwe Binnenweg in Rotterdam. Met veel leuke kleine boetiekjes, hippe winkels en leuke drink/eetgelegenheden. Dus voor wie een keer deze kant op komt... Dan gaan we zeker een bezoek brengen aan Winterthur!

'S avonds (woensdag) een leuke avond gehad op de Klubschule in Sankt Gallen voor mijn cursus Duits. Deze keer hadden we van iemand anders les en zij deed het erg goed. In de pauze een leuk gesprek gehad met die lehrerin die voormalig topsportster is en heeft gewerkt op de internationale school in Sankt Gallen. Zij vertelde mij dat ze nog mensen zoeken op deze internationale school en dat als ik interesse had haar kon mailen! Super leuk. Ik ga haar vandaag of morgen denk ik maar eens mailen.. wie weet kan ik binnenkort wel een keer op de school kijken of af en toe meehelpen, want het werken met (een groep) kinderen en het bezig zijn met onderwijs mis ik wel een beetje... Verder kan ik binnenkort ook nog mee met een buurvrouw die in een dorp verderop in het basisonderwijs werkt, ga ik nog een keer kijken bij de kindergarten en waarschijnlijk een les geven op de middelbare school hier in Speicher, waar een vriendin van Romana werkt. Stilzitten doe ik hier dus zeker niet!

Nou jullie horen wel weer van mijn belevenissen... Ik ga nog even chillen in de zon, haken en vanmiddag ga ik een wandeling maken naar de Waldegg... een heuvel/berg hier in de buurt (uurtje lopen, dus dat valt mee). En vanavond natuurlijk weer op naar de kerk.. Ik ben benieuwd en heb er zin in.

Liefs en een dikke knuffel
Judith

Topsport

Hoe was jullie weekend?

'T is alweer even geleden, maar voor mijn belevenissen van dit weekend neem ik jullie even me terug. 

Ook daarvoor heb ik zoveel beleefd, maar alles vertellen wordt een beetje lastig. 

Vrijdag was mijn eerste hele dag alleen met de kinderen. 's Ochtends vroeg dus maar eens het idee opgevat om met de jongste een stuk te gaan fietsen. Ze had nog nooit in een kinderzitje achterop een fiets gezeten en wilde in eerste instantie ook niet in het kinderzitje gaan zitten. Na een aantal malen super enthousiast gezegd te hebben hoe cool het is om achterop te zitten, wilde ze gelukkig plaatsnemen om vervolgens er niet meer af te willen toen we weer thuis waren. Al fietsen hebben we een groot deel van Speicher gezien en gevoeld... tjonge het valt toch tegen hoor om heuvel op, heuvel af te gaan. Ook zijn we naar een plaats gefietst net buiten Speicher waar je een geweldig uitzicht hebt over Sankt Gallen, de Bodensee en Speicher (zie foto's). 

Zaterdag vroeg opgestaan om met Romana (moeder van de kids) naar een shoppingcenter bij Sankt Gallen te gaan. In het shoppingcenter is ook IKEA, dus dat was een mooie kans voor ons om nog wat dingen voor mijn kamer te kopen. Een onmisbaar stuk in een au-pair kamer is immers een spiegel waar men zichzelf volledig in kan zien ;) Verder hebben we gordijnen gekocht, die we nog wat gaan vernaaien, zodat ze voor de ramen in mijn kamer passen. Daarnaast heb ik nog een prullenbak, wat mandjes voor in mijn kledingkast en kussenvulling voor alle kussens die ik nog ga naaien en haken. Ik ben nog steeds druk bezig met het haken van een kussen van granny's hexacons. Na een bezoek aan de Ikea zijn we ook nog even de H&M ingegaan. Romana voor zwangerschapskleren en ik voor de lol ;) En nog een leuke broek en hemdje dat ik was vergeten, gekocht. 

'S middags tas gepakt en op de fiets gestapt op weg naar de Bodensee. Als 'toerist' in Zwitserland kan een bezoek aan de Bodensee toch niet aan het lijstje ontbreken. De heenweg was echt heerlijk 26 graden en alleen maar bergafwaarts. Leuke weg door de velden (zie foto's) en in 45 minuten was ik bij de Bodensee. 

Echt een gave omgeving daar. Heerlijk aan het water, leuke sfeer, rustige plekjes waar je lekker een boek kan lezen en leuke tentjes waar je wat kan drinken. Ik heb heerlijk gelezen en muziek geluisterd dichtbij Rorschach, waarna ik verder ben gefietst langs de Bodensee tot aan Arbon. En tja, dan ben je Arbon en moet je weer terug naar Speicher, zonder kaart en zonder een idee langs welke plaatsen je moet. Vertrouwd op mijn eigen richtingsgevoel (die niet altijd even goed is) en uiteindelijk vond ik rode bordjes voor een fietspad naar Sankt Gallen. Ik kwam door allerlei kleine dorpjes, en fietste en fietste berg op en nog eens berg op. Wat was ik blij als ik af en toe een stukje vlak, bijna vlak of naar beneden kon fietsen. Gelukkig kwam ik uiteindelijk aan de goede kant van Sankt Gallen uit, maar daarna wachtte mij nog de grootste uitdaging. De weg terug naar Speicher. Dat is namelijk alleen maar bergopwaarts en behoorlijk steil op sommige punten. Marcel of Romana zou mij eventueel op kunnen halen met de auto, maar ik wilde me natuurlijk niet laten kennen. Kapot, maar voldaan ben ik uiteindelijk in Speicher aangekomen. En volgende keer ga ik toch echt een fietsbroekje van iemand lenen... au! 

 Zondag weer vroeg opgestaan, om op tijd te aan de voet van de Kronberg te staan om deze te gaan beklimmen. Dat was weer een nieuwe uitdaging. Ik heb namelijk nog nooit echt een berg beklommen/bewandeld. Tijdens het lopen hadden we echt een adembenemend uitzicht en kwamen we veel watervallen tegen. Echt super! Toch was het op sommige momenten ook wel afzien. Vooral als je op beide voeten blaren hebt en behoorlijk steil omhoog moet lopen. Uiteindelijk hebben na ongeveer 3,5 uur de top ter hoogte van 1886 meter gehaald! Yippiee ;) Terug gingen we gelukkig met de Bahnli (cabinelift).

's Middags toen we weer thuis waren was ik volledig uitgeput. Niet alleen vanwege de topsport van het afgelopen weekend, maar ook omdat ik mijn voornemen om op tijd naar bed te gaan nog niet vaak heb waargemaakt. 'T is veel te gezellig 's avonds in huize Tremp. Heb dan ook heerlijk 3 uur lang op het balkon dat grenst aan mijn kamer, geslapen. 'S avonds ben ik voor het eerst in Sankt Gallen naar de kerk geweest. Ik viel gelijk met de neus in de boter, want het was hun 10-jarig jubileumviering. Het was een toffe celebration en ik kon zelfs grotendeels de preek in het Zwitsers-Duits volgen... ik was namelijk vergeten een headset te vragen voor de Engelse vertaling... Volgende keer beter! Mensen heb ik nog niet echt ontmoet daar, maar daar ga ik volgende week hopelijk verandering in brengen. Ook is er 30 september een meeting voor nieuwe mensen in die kerk en heb ik me opgegeven voor een smallgroup. Ik ben benieuwd. 

Gisteren had ik weer een relaxed dagje. Aangezien ik als au-pair maar 30 uur per week hoef te werken en ik op dinsdag en donderdag, wanneer de moeder werkt in totaal 20 uur werk, heb ik alle overige middagen vrij. Omdat het gisteren heerlijk weer was, kwam Romana met het idee om naar een buitenzwembad te gaan. Gelukkig van te voren even op de site's gekeken en wat bleek. Beide openluchtzwembaden waren sinds zondag gesloten... jammer... Of toch niet, want uiteindelijk ben ik naar een heel er gaaf zwemmeer geweest in de buurt van Sankt Gallen. Echt ontzettend leuk. Pashokjes, wc, startblokken, duikplanken, alles erop en eraan en dat alles voor niets... Heb heerlijk in het gras gelegen (lees geslapen) en natuurlijk gezwommen... Na het zwemmen/zonnen even snel naar huis gegaan om te douchen en te eten en op naar de eerste keer taalcursus in Sankt Gallen... spannend! 

In kamer 321 van de Klubschule in Sankt Gallen startte gisteravond mijn Duitse cursus avontuur. Voelt echt weer een beetje als de middelbare school. Mede omdat de overige au pairs ongeveer de puberleeftijd hebben (zegmaar 15,16,17). Dat was dus een hoop gegiebel en geklets (vooral in het Frans omdat ze vrijwel allemaal uit het Franstalige deel van Zwitserland komen). Gelukkig waren er ook nog twee meiden die wat ouder zijn. De een komt uit Engeland en de ander uit Hongarije. Ik ga hen vast beter leren kennen in de komende periode, aangezien ik twee keer per week 2 uur naar school ga. De Duitse cursus startte gisteravond trouwens met een test, die ik ook al via internet had gemaakt, om het taalniveau te bepalen. Er hadden zich namelijk 19 au-pairs aangemeld voor de Duitse cursus en er waren grote verschillen in taalniveau. Na het maken van een taaltest zou de groep in tweeën gedeeld worden. Een deel met niveau A2 en een deel met niveau B1. Ik zit nu in de groep voor B1. Leuk want dat biedt uitdaging en de Engels en Hongaarse au-pair zitten ook in die groep. Als startonderwerp na de pauze hadden we een o zo geijkt onderwerp... wat is typisch voor vrouwen en wat voor mannen.. nou dan krijg je wel leuke en grappige momenten.. 

Vandaag weer heerlijk met de kids alleen geweest. 'S ochtends op de fiets met Elina boodschappen gedaan. Ze vraagt er nu geloof ik iedere dag om om te gaan fietsen en vindt het echt geweldig! Een grotere lach kan je je niet voorstellen dan wanneer je zegt dat we gaan fietsen. 'S middags hebben we weer verder gewerkt aan ons stoepkrijtkunstwerk op de straat voor het huis en hebben de kinderen heerlijk met een buurmeisje gespeeld. Echte meiden samen, lekker vader en moedertje spelen, al was Elina er toch echt stellig van overtuigd dat Noemi niet papa of mama moest zijn maar Judith... Haha! 

Verder staan me deze week weer genoeg leuke dingen te wachten. Morgen met Romana en Elina naar een grote rommelmarkt in Winterthur, taalcursus, misschien nog naar Zurich morgen (als het een beetje mooi weer is), zaterdag naar een gospelconcert met Romana en vriendinnen, waarbij we eerst met alle bezoekers in de kerk gaan eten... leuk leuk! En aan de lijst worden naarmate de week vordert vast nog meer dingen toegevoegd! Lieve allemaal fijne week en tot mails, schrijfs, skypes, facebooks enz. 

Juut

Ps.. heb je de foto van mij als tuinvrouw al gezien op Facebook ;) tuinieren is ook heerlijk om te doen als de kids aan het spelen zijn ;)