Het hoogtepunt van deze week was absoluut mijn uitstapje naar Lugano. Van vrijdagmiddag tot zaterdagavond ben ik in deze stad geweest die in het zuiden van Zwitserland ligt, nabij de grens met Italië. Vrijdagmiddag na de lunch snel mijn backpack ingepakt, zodat ik om half 2 de trein kon nemen naar Sankt Gallen, om vervolgens via Art-Goldau, door te reizen naar Lugano. En dat alles in 4 uur en 9 minuten. Dat was althans het plan. Ik miste namelijk de juiste aansluiting in Art-Goldau. Op de website van de SBB (Zwitserse NS) stond dat de trein naar Lugano van spoor 4 zou vertrekken. Aangekomen op spoor 4, terwijl ik maar 4 minuten overstaptijd had, stond er geen trein klaar naar Lugano. Overigens stond er wel een jongen klaar die met een of ander 'reclame' praatje, over chemicaliën die tijdens een oorlog boven Japan zijn geloosd, mijn aandacht te wekken, waardoor ik mijn trein helemaal niet meer kon halen. Ik vroeg namelijk 1 minuut later aan een medewerker van de SBB van welk spoor de trein dan wel was vertrokken.. Een gebaar naar een spoor verder, waar net een trein vertrok was genoeg om te weten, dat ik dus in die trein had moeten zitten. Balen dus. Gelukkig legde de medewerker van de SBB uit dat ik ook de trein die klaarstond op perron 3 kon nemen en dat ik dan over moest stappen in Bellinzona. Uiteindelijk kwam ik 45 later dan gepland aan in Lugano. Dat valt dus nog reuze mee.
 |
| m'n bed in Youth Hostel Montarina |
Aangekomen in Lugano op naar de volgende uitdaging: het vinden van het Hostel waar ik de komende nacht zou verblijven. De website van het hostel gelovend moest het hostel heel dichtbij het station liggen en dat was inderdaad zo. Op de heuvel aan de andere kant van het station lag het Hostel waar ik heb geslapen. Het was een geweldige ervaring in het hostel, waar ik vlak na aankomst gelijk al 2 andere meiden ontmoette, die ook beiden alleen naar het Hostel waren gekomen. Een van de meiden komt uit Washington DC en was in Europa voor een rondreis van 6 weken. De ander komt uit Quebec, maar zij studeert en woont momenteel in Geneve. Na het gereed maken van mijn bed in een slaapzaal met zestien bedden, met de meiden naar het centrum van Lugano gegaan om daar wat te gaan eten. We hebben gegeten in een typisch Luganees (geen idee of dat een woord is) restaurant. Engels spraken ze daar niet en Italiaans spraken wij alleen niet, maar met een mengelmoes van Spaans en Frans en met de nodige handgebaren kwamen we er wel uit. Ik kwam er overigens aan het eind van de avond achter dat ze ook goed Duits spreken en verstaan, maar dat was natuurlijk nog niet in mij opgekomen.. Oeps. Ik geloof wel dat het personeel om ons heeft kunnen lachen die avond, vanwege ons eigen gemaakte buffet. We namen namelijk alle drie een ander gerecht van de kaart, zodat we alles konden proeven, en deelden dit met elkaar. Een van de obers stond duidelijk verbaasd een paar minuten naar ons te staren, terwijl een andere ober galant met 3 bordjes aankwam, zodat we daar de verschillende dingen op konden leggen. Wat ook nog grappig was, was het bestellen van het toetje. Terwijl we nog op de kaart aan het kijken waren voor het toetje, kwam een van de obers al naar ons toe 'Dat wordt dus 3 maal tiramisu?'. Waar was onze kiesvrijheid gebleven in een democratisch land ;) Grapje. Die tiramisu was overigens wel erg lekker en de panna cotta smaakte ook goed, want uiteraard deelden we weer met elkaar, zodat we verschillende dingen konden proeven. De opdringerigheid van die ober is wel typisch iets voor de sfeer in de stad. Typisch Italiaans misschien?
 |
| Stad bij nacht |
Na het eten nog lekker rondgelopen in de stad. Gedurende het weekend was er een herfstfestival met overal kraampjes, eten, wijn, muziek. Gezellig dus. En voor het eerst geroosterde kastanjes gegeten hier. Dat eten mensen hier heel erg graag. En is wist niet dat je van kastanjes ook jam kan maken. Zag een kraampje op de markt staan en heb een klein beetje geprobeerd. Ik vond het overigens niet echt een lekkere combinatie. Dan heb ik toch veel liever gewoon alleen geroosterde kastanjes. mmmm! In een poging een foto van ons drieën te maken, stootte Camille een Italiaan aan. Die wilde natuurlijk wel een foto van ons maken, maar met drie fototoestellen tegelijk een foto maken ging natuurlijk niet lukken, dus hup vriend erbij geroepen en nog een en onze fotoshoot kon beginnen. 10 minuten later en wat foto's rijker probeerden de mannen ons nog zover te krijgen samen met hen naar een disco te gaan, maar helaas voor hen wilden we liever wat rondlopen en niet te laat ons bed in. De meiden wilden namelijk zaterdags een hike gaan doen van 5 uur.
 |
| Samen met Camille en Annah |
 |
| De kerk op de berg |
Terug in Lugano de binnenstad in te gaan om te genieten van de gezelligheid van het festival, de cultuur, de mensen, want dat is toch duidelijk anders dan in Speicher. Vooral met het mooie weer (23 graden) voelde het echt mediteraans aan. Heerlijk! Aan het eind van de middag tot een uurtje of 6 bij het meer gezeten. Om kwart over zeven wilde in namelijk weer in de trein zitten en ik moest ook nog mijn backpack halen bij het Hostel. Op weg naar het treinstation kwam ik een uitgeputte Camille en Annah tegen. Ze hadden uiteindelijk 6 uur over de hike gedaan en waren compleet gesloopt. 'T was wel leuk om ze nog even gezien te hebben.
In de trein mijn geinproviseerde avondmaaltijd gegeten, geslapen en veel gelezen. Om twaalf uur 's nachts was ik weer thuis. Lekker weer in mijn eigen bed geslapen ;)
Mijn handmade pochette kwam in Lugano trouwens goed van pas. Alle pasjes, tickets enz. heb ik nu binnen handbereik en niet meer verspreid in mijn tas. Deze pochette heb ik trouwens afgelopen dinsdagmiddag gemaakt. Ik had namelijk maandag in Winterthur een ontzettend leuk boek gekocht met allemaal verschillende naaipatronen voor tassen en kon het natuurlijk niet laten om de volgende dag gelijk een van de patronen uit te proberen. Dinsdagochtend moest ik alleen nog even wat materialen, zoals een rits, bij de plaatselijke handwerkwinkel halen. De stof had ik namelijk al uit Nederland meegenomen. Daarnaast zijn stoffen hier echt niet te betalen. 28 Franken voor 1 meter. Wat denken ze wel! Als je de handwerkwinkel hier in het dorp binnenkomt is het net of je een paar jaar terug in de tijd reist. Je kan er zelfs nog op de bon spullen meenemen. Daar kwam ik achter aangezien ik niet genoeg contant geld bij mij had en ik ook niet kon pinnen.
Donderdagochtend, nog slaperig van de nacht, kwam Noemi naar mij toe om te vragen of ik met haar een hoedje van papier wilde knutselen. Ik heb namelijk een keer eerder voor Elina, naar aanleiding van he liedje, een hoedje van papier gemaakt en dat vond ze zo leuk, dat ze er zelf ook een wilde maken. Dus hop alle knutselspullen uit de kast; kranten, papier, verf en kwasten. Muziek erbij, kacheltje aan en de knutselochtend kon beginnen. De hoedjes zijn echt ontzettend leuk geworden (foto's volgen nog).
Om de 'vakantie' nog compleet te maken, ben ik woensdag ook nog met Romana en de kids naar Zurich geweest. Mijn eerste echte bezoek aan de grootste stad van Zwitserland. We gingen in Zurich een bezoek brengen aan neefjes en nichtjes van de kids. Het was een leuke eerste kennismaking met Zurich. Wat ik hier zo bijzonder vind is dat alle steden, ook de grotere, vrijwel alleen lage gebouwen hebben. Dat is dus wel even wat anders dan in Rotterdam. Verder zijn veel steden behoorlijk uitgestrekt en is er veel groen tussen de huizen en gebouwen. Ik vond het wel heerlijk om weer een keer in een grote stad te zijn. Dat voelt weer een beetje als Rotterdam ;) Terug in de trein viel ik ook weer van de ene verbazing in de andere. Alle intercity's hebben hier namelijk een speciaal kinderrijtuig inclusief glijbaan, klimrek, tafeltjes en heel veel figuren en kleuren. Echt heel erg leuk.
Chronologisch is mijn verhaal dit keer geloof ik niet geworden, dus ik hoop dat jullie alles een beetje hebben begrepen. Mijn verhaal van vandaag rond ik nog af met mijn belevenissen van vandaag. Ik heb namelijk met Milena, een van de meiden van de sportvereniging, en een vriendin van haar een wandeling in de omgeving gemaakt. Van het mooie uitzicht, konden we vanwege de regen en nevel helaas niet genieten, maar we hebben wel heerlijk gekletst en gelachen. Boven op de heuvel, waar onze wandeling naartoe ging hebben we in een typisch Zwitsers restaurant wat gedronken en vooral veel gekletst. De vriendin van Milena (ik ben haar naam namelijk vergeten) is afgelopen zomer nog in Rotterdam geweest. Het Jeugdhostel in de kubuswoningen vond ze ontzettend gaaf, al kwamen ze pas na lang zoeken in het hostel aan. Terug lopend naar huis nog wat plannen gemaakt voor een theekransli, sleeritjes en ski uitstapjes. Ik zeg: Laat de winter maar komen!
Liefs
Judith
Geen opmerkingen:
Een reactie posten